تبلیغات
وقف، احسان ماندگار - مطالب چرا وقف
 
شنبه 5 آبان 1397 :: نویسنده :

«بهترین راه حل برای جاویدان ماندن نام و اموال، وقف است»
بخش اول: چرا وقف کنیم؟
ایجاد انگیزه برای انجام وقف
طرح مسأله:
پرسش هایی: از قبیل چرا وقف می کنیم؟ چرا باید وقف کنیم؟ چرا انسان های عاقل و دانشمند مال خود را وقف کرده و می کنند؟ وقف چه خدمتی به واقف و سایر مردم می کند؟ و... واقعاً پرسش های مهمی است که نیاز به پاسخ منطقی دارد. پاسخ به این پرسش ها را- بطور غیر مستقیم- تحت عنوان چند تحلیل، در این کلمه بیان می کنیم.
الف- تحلیل عقلی: اگر وقف نکنیم چه کنیم؟
ابناء بشر- تابع هر دین و آیینی که باشند – فطرتاً علاقه مندند: اولاً خودشان، ثانیاً نامشان و ثالثاً اموالشان جاویدان بماند. با توجه به آنکه برای بشر مسلم شده خود جسمی و فیزیکی او جاودان نمی ماند، سعی و تلاش می کند که نام و اموال او جاودان بماند و بی تردید بهترین وسیله برای جاویدان ماندن نام و اموال، وقف است.
بشری که معتقد است: روحش جاودان است، مایل است که نام و ثروتش نیز جاودان بماند.
ثروتی که انسان در طول زندگی خود با هزاران رنج و زحمت بدست آورده و بعد برای نگهداری آن یک عمر سعی و تلاش کرده تا از دستبرد دیگران در امان بماند، به تجربه ثابت شده، پس از مرگش به وسیله فرزندان بی نیاز، یا سایر ارث بران (برادران و خواهران و...) و یا اگر وارثی نداشته باشد، به وسیله حکومت وقت، تصرف و در مدت کمی نیست و نابود می شود، لذا آدمی به فکر و اندیشه فرو رفته، که چه کند تا نام و اموال و ثروتش- همانند روحش- جاودان بماند. به بیان دیگر چه کند و چه چاره ای بیندیشد که اصل اموال او که با زحمت زیاد بدست آورده پس از مرگ او نیز باقی بماند، در عین حال فرزندان و بستگان و جامعة بشری از منافع آن اموال بهره مند شوند، همانند درختی که اصل آن ثابت و شاخه ها و میوه های آن به آسمان رفته و مورد استفاده قرار می گیرد.
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

به نظر می رسد انسان اندیشمند در طول تاریخ، برای جاودان نمودن نام و اموال خود راه حلی منطقی تر و عقلانی تر از «وقف» پیدا نکرده است. به بیان دیگر بشر فطرتاً تلاشگر و جستجوگر خلق شده و تمام فکر و ذکرش این است که در این تلاش، یا علم بدست آورد، یا قدرت، یا مال و ثروت. لذا در طول تاریخ بشریت، هیچ انسان عاقل و متعادلی دیده نشده که دست از تلاش بکشد و عزلت و گوشه نشینی اختیار کند.
 

کل من الوجود یطلب صیداً انّما الاختلاف فی الشبکات
این تلاش در بعضی از انسانها به کسب علوم زمان منتهی شده و می شود. در بعضی به جمع آوری قدرت و در بعضی به جمع آوری مال و ثروت. آنکه علم فراوان بدست آورده، علم خود را به وسیلة تعلیم یا تدریس یا نوشتن کتاب و مقاله و... به نسل بعدی منتقل می کند و بدین وسیله وجدانش ارضا می شود و در این زمینه راه عقلانی دیگر ندارد. آنکه قدرت بدست آورده جز افسوس چیزی برایش باقی نمی ماند. چون کسانی که به وسیلة او به قدرت رسیده اند برای حفظ قدرت خود، علیه او و اعقاب او اعمال قدرت می کنند مگر اینکه در دوران زندگی از قدرتش حسن استفاده کرده و به مستضعفان و نیازمندان جامعه خدمت کرده باشد.
اما آنکه مال و ثروت زیاد به دست آورده، چه کند؟ راستی چه کند؟ صد البته هیچ عاقلی نمی گوید فرزندان نیازمند خود را از ارث محروم و تمام مال خود را وقف کند. فرض کنید فرزندی ندارد اهل یا فرزند نیازمند ندارد که از مال و ثروت او- بعد از او- نگهداری کند. مرگ هم در پیش است و از آن راه فرار ندارد. این باور و اعتقاد، او را از استرس و نگرانی نجات می دهد و یادآوری می کند که نام و مال خود را، بعد از خود جاودان کند(وقف کند)، تا از طریق وقف اصل مال برای همیشه محفوظ بماند و منافع مال در راه خدا و خلق خدا هزینه شود. لطفاً شما راه حل منطقی تر و عقلانی تری می دانید ما را راهنمایی کنید؟
ب- تحلیل نقلی: بیان حضرت امام علی علیه السلام خطاب به مردگان:
آنگاه که حضرت امام علی علیه السلام از جنگ صفین بازگشت و به قبرستان نزدیک کوفه رسید، خطاب به مردگان فرمود: (ای مردمی که در سرزمین ترسناک، بی آب و گیاه و قبرهای تاریک زندگی می کنید! ای خاکیان! ای غریبان! ای بی کسان! ای ترسیده گان! شما در رفتن بر ما سبقت گرفتید و ما به زودی به مشا ملحق خواهیم شد. خانه های شما را تصرف کردند زنانتان شوهر نمودند. اموالتان را تقسیم کردند این خبرهایی بود که ما داشتیم، شما چه خبری دارید؟)
امام علی علیه السلام سپس متوجه یاران خود شده و خطاب به آنان فرمود: (به خدا سوگند اگر اجازه داشتند سخن بگویند، به شما اطلاع می دادند که بهترین توشه برای قبر پرهیزکاری است.
منبع: نشریه روشنان شماره 11

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : چرا وقف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 9 مرداد 1391 :: نویسنده :

«بهترین راه حل برای جاویدان ماندن نام و اموال، وقف است»
بخش اول: چرا وقف کنیم؟
ایجاد انگیزه برای انجام وقف
طرح مسأله:
پرسش هایی: از قبیل چرا وقف می کنیم؟ چرا باید وقف کنیم؟ چرا انسان های عاقل و دانشمند مال خود را وقف کرده و می کنند؟ وقف چه خدمتی به واقف و سایر مردم می کند؟ و... واقعاً پرسش های مهمی است که نیاز به پاسخ منطقی دارد. پاسخ به این پرسش ها را- بطور غیر مستقیم- تحت عنوان چند تحلیل، در این کلمه بیان می کنیم.
الف- تحلیل عقلی: اگر وقف نکنیم چه کنیم؟
ابناء بشر- تابع هر دین و آیینی که باشند – فطرتاً علاقه مندند: اولاً خودشان، ثانیاً نامشان و ثالثاً اموالشان جاویدان بماند. با توجه به آنکه برای بشر مسلم شده خود جسمی و فیزیکی او جاودان نمی ماند، سعی و تلاش می کند که نام و اموال او جاودان بماند و بی تردید بهترین وسیله برای جاویدان ماندن نام و اموال، وقف است.
بشری که معتقد است: روحش جاودان است، مایل است که نام و ثروتش نیز جاودان بماند.
ثروتی که انسان در طول زندگی خود با هزاران رنج و زحمت بدست آورده و بعد برای نگهداری آن یک عمر سعی و تلاش کرده تا از دستبرد دیگران در امان بماند، به تجربه ثابت شده، پس از مرگش به وسیله فرزندان بی نیاز، یا سایر ارث بران (برادران و خواهران و...) و یا اگر وارثی نداشته باشد، به وسیله حکومت وقت، تصرف و در مدت کمی نیست و نابود می شود، لذا آدمی به فکر و اندیشه فرو رفته، که چه کند تا نام و اموال و ثروتش- همانند روحش- جاودان بماند. به بیان دیگر چه کند و چه چاره ای بیندیشد که اصل اموال او که با زحمت زیاد بدست آورده پس از مرگ او نیز باقی بماند، در عین حال فرزندان و بستگان و جامعة بشری از منافع آن اموال بهره مند شوند، همانند درختی که اصل آن ثابت و شاخه ها و میوه های آن به آسمان رفته و مورد استفاده قرار می گیرد.
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

به نظر می رسد انسان اندیشمند در طول تاریخ، برای جاودان نمودن نام و اموال خود راه حلی منطقی تر و عقلانی تر از «وقف» پیدا نکرده است. به بیان دیگر بشر فطرتاً تلاشگر و جستجوگر خلق شده و تمام فکر و ذکرش این است که در این تلاش، یا علم بدست آورد، یا قدرت، یا مال و ثروت. لذا در طول تاریخ بشریت، هیچ انسان عاقل و متعادلی دیده نشده که دست از تلاش بکشد و عزلت و گوشه نشینی اختیار کند.
 

کل من الوجود یطلب صیداً انّما الاختلاف فی الشبکات
این تلاش در بعضی از انسانها به کسب علوم زمان منتهی شده و می شود. در بعضی به جمع آوری قدرت و در بعضی به جمع آوری مال و ثروت. آنکه علم فراوان بدست آورده، علم خود را به وسیلة تعلیم یا تدریس یا نوشتن کتاب و مقاله و... به نسل بعدی منتقل می کند و بدین وسیله وجدانش ارضا می شود و در این زمینه راه عقلانی دیگر ندارد. آنکه قدرت بدست آورده جز افسوس چیزی برایش باقی نمی ماند. چون کسانی که به وسیلة او به قدرت رسیده اند برای حفظ قدرت خود، علیه او و اعقاب او اعمال قدرت می کنند مگر اینکه در دوران زندگی از قدرتش حسن استفاده کرده و به مستضعفان و نیازمندان جامعه خدمت کرده باشد.
اما آنکه مال و ثروت زیاد به دست آورده، چه کند؟ راستی چه کند؟ صد البته هیچ عاقلی نمی گوید فرزندان نیازمند خود را از ارث محروم و تمام مال خود را وقف کند. فرض کنید فرزندی ندارد اهل یا فرزند نیازمند ندارد که از مال و ثروت او- بعد از او- نگهداری کند. مرگ هم در پیش است و از آن راه فرار ندارد. این باور و اعتقاد، او را از استرس و نگرانی نجات می دهد و یادآوری می کند که نام و مال خود را، بعد از خود جاودان کند(وقف کند)، تا از طریق وقف اصل مال برای همیشه محفوظ بماند و منافع مال در راه خدا و خلق خدا هزینه شود. لطفاً شما راه حل منطقی تر و عقلانی تری می دانید ما را راهنمایی کنید؟
ب- تحلیل نقلی: بیان حضرت امام علی علیه السلام خطاب به مردگان:
آنگاه که حضرت امام علی علیه السلام از جنگ صفین بازگشت و به قبرستان نزدیک کوفه رسید، خطاب به مردگان فرمود: (ای مردمی که در سرزمین ترسناک، بی آب و گیاه و قبرهای تاریک زندگی می کنید! ای خاکیان! ای غریبان! ای بی کسان! ای ترسیده گان! شما در رفتن بر ما سبقت گرفتید و ما به زودی به مشا ملحق خواهیم شد. خانه های شما را تصرف کردند زنانتان شوهر نمودند. اموالتان را تقسیم کردند این خبرهایی بود که ما داشتیم، شما چه خبری دارید؟)
امام علی علیه السلام سپس متوجه یاران خود شده و خطاب به آنان فرمود: (به خدا سوگند اگر اجازه داشتند سخن بگویند، به شما اطلاع می دادند که بهترین توشه برای قبر پرهیزکاری است.
منبع: نشریه روشنان شماره 11

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : چرا وقف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 5 مرداد 1391 :: نویسنده :

این پرسش مطرح است که وقف در فرهنگ دینی و جامعه اسلامی چه جایگاهی دارد؟ گفتیم همه جوامع به گونه ای این سنت را برپای می دارند، حتی در قبایل سرخ پوست و سیاه پوست و در دور ترین مناطق دنیا این سنت وجود دارد. واژه وقف در قرآن کریم، نیامده و شاید در شهر مکه و مدینه در آن عصر به شکل گسترده، این واژه رایج نبوده و پس از قدرت یافتن و توسعه مالی مسلمانان گرایش به وقف رونق گرفته است. در سیره امیرمومنان اهتمام به وقف زیاد نقل شده است. در طول تاریخ اوقاف نقش مهمی در حیات جوامع اسلامی در امور خیریه و در عرصه امور بهداشتی، (وقف منابع آبی،چشمه ها) درمانی، فرهنگی وترویج دین و معنویت داشته است. وقف در ایران پیش از اسلام وجود داشته و برای نگهداری از آتشکده ها و آتشگاه ها و آسایش مغان و موبدان، خانه ها و باغهایی وقف می شده است. پس از ظهور اسلام در ایران و گرایش ایرانیان به این دین، وقف گسترش یافت. امروز کمتر در شهر و یا روستایی وجود دارد که در آن وقف و موقوفات نباشد و هر چه دین و معنویت حضور بیشتری در این مناطق داشته، انگیزه و تنوع وقف و گستره موضوعات و مصارف وقف هم نمود فراوان تری پیدا کرده است. متأسفانه بسیاری از آثار وقف در اثر غارت و جنگ و خرابی، جابجایی شهرها و بلایای طبیعی و از همه مخرب تر چپاول و تصرف دولتها و حکومتها، منقرض شده و تنها نام و اثر آن در قباله نامه ها و اسناد ملی برجای مانده است.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

با این همه، به دلیل آن آموزه ها، وقفیات ایران و جهان اسلام چنان گسترده است که امروز برای اداره آن موقوفات وزارتخانه و سازمان های عریض و طویل تشکیل شده است، و تفاوت آن با وقف های دیگر، گستردگی اقشار وقف کننده و متنوع بودن مصارف آن است.
بگذریم از اینکه با همه عرض و طول این سازمانهای مسئول وقف، باز بسیاری از موقوفات تحت پوشش قرار ندارند، و هر روز شاهد از بین رفتن بخشی از موقوفات هستیم.
جالب آنکه ظرفیت وقف در جهان اسلام، چنان با مدارا و تسامح دینی انجام گرفته که بخشی از موقوفات مسلمانان برای برخورداری اقلیت های مذهبی و حمایت از آنان بوده است و این مشی از فرهنگ قرآنی(ممتحنه/8) و روایات اهل بیت گرفته شده که وقف را می توان برای مخالف و گمراهان هم انجام داد، و ارج و اعتبار دارد، وعلامه در تذکره و تبصره و دیگران به صراحت بر صحت آن تأکید کرده اند. صاحب جواهر هم به این نکته اذعان می کند که اگر یهود و نصاری برکنشت و کلیسا وقف کنند، یا برای تورات و انجیل، جایز است؛ بی آنکه فقیهی در آن اختلاف داشته باشد.
بحث اصلی این جانب پس از مفهوم شناسی، نشان دادن شبکه ای از مفاهیم مرتبط با وقف در جهت تشویق و نظام مند کردن فرهنگ وقف و پس از آن بیان مبانی و معیارهایی از شیوه برخورد با وقف است و در این مقاله از روش تفسیر موضوعی و به مصداق این جمله از امیرمؤمنان در باره قرآن استفاده شده است که فرموده: ذلک القرآن فاستنطِقُوه و لَن یَنطِق ابداً، باید قرآن را به نطق در آورد و از او پرسش کرد، زیرا این کتاب هرگز خود سخن نمی گوید.

نویسنده:سید محمد علی ایازی

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : چرا وقف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




وقف، احسان ماندگار
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ :
خرید بک لینک
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :