تبلیغات
وقف، احسان ماندگار
 

تالار پذیرایی یاران محمد (ص) با ظرفیت 350 نفر، در دیزاین جدید ، دارای سالن های مبله و با کیفیت غذای عالی و در بهترین منطقه تهرانپارس ( فلکه اول ) واقع شده است ..

این تالارعروسی با سابقه بیش از 25 سال خدمات در بخش مراسم و جشن های عقد و عروسی ، جشن های تولد ، مناسبتهای مذهبی و اعیاد ، مجالس ختم و سالگردهای غم و عزاداری و نیز مراسم گردهمایی و همایش در خدمت شما عزیزان خواهد بود .

از ویژگی های خاص این تالار تشریفاتی می توان به دارا بودن سالن های بزرگ و 350 نفره برای آقایان و بانوان در طبقات مجزا ، سالن های عقد اختصاصی و با ظرفیت 100 نفره ، سالن های مجالس با ظرفیت های محدود در طبقات فوقانی و نیز پارکینگ و فضای پارک مناسب در محدوده ساختمان تالار اشاره کرد .

کیفیت ، پرسنل مجرب ، سرویس دهی مناسب همراه با قیمت مناسب .

با ما برای همیشه در یاد ها و خاطره ها جاودان باشید .

آدرس وب سایت تالار پذیرایی محمد

http://www.yaranmohamad.com

شماره تماس مدیریت تالار :

آقای فیضی / 09123374108





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 14 مهر 1396 :: نویسنده :

وقف در اصطلاح فقهی عبارت است ار این که شخصی عین مال خود را حبس دائم کند و منافع آن را شرعاًِ و به رایگان در اختیار تأسیسات یا شخص یا اشخاص مخصوص بگذارد.
فقها در بیان مفهوم اصطلاحی وقف که از نظر شرعی کلمه ی وقف چه مفهومی دارد؟ اختلاف نظر دارند؛ منشأ اختلاف آن است که برخی آن را لازم و برخی جایز می دانند و عدّه ای قصد قربت را شرط تحقّـق وقف می دانند.ولی عدّه ی دیگری چنین عقیده ای ندارند، و غیر این ها. این نوع اختلافات موجب شده است که در تعریف آن نیز با تعاریف گوناگون مواجه شویم. (الکبیسی، 1378،ص67)
از فقها، تعاریف فراوانی در ارتباط با بیان مفهوم اصطلاحی وقف نقل شده که مهمترین آن ها را در اینجا نقل می کنیم:
مرحـوم محقـق حلّی در تعریف آن گفته:«الوقـف عقد ثمرته تحبیس الاصل و اطلاق المنـفه«؛ یعنی وقـف عقدی است که ثمره ی آن حبس کردن اصل و رها کردن منفعـت است.)، این تعـریف از روایت «حبـس الـاصل و سبـل الـثـمره»مستفـاد شـده است. (بهـداروند،1385، ص187)
امام خمینی (قدس سره) در تعریف وقف فرموده است: «تحبیس العین و تسبیل المنفعه«؛یعنی وقف، عبارت از حبس کردن عین و رها کردن منفعت آن است. (خمینی،1380،ص62)
یکی از معاصران در تعریف وقف گفته:«وقف صدقه ی جاریه یا حبس کردن عین (عین ملک) و تسبیل، اطلاق و رها کردن منفعت و مباح کردن آن و فی سبیل الله قرار دادن آن است. حبس به این معناست که«دیگر نتوان آن را معامله کرد و در معرض نقل و انتقال قرار داد»و تسبیل یا اطلاق منفعت آن یعنی رها کردن منفعت آن، به عبارت دیگر، یعنی بهره ی آن را فی سبیل الله و صدقه ی جاریه قرار دادن است. (فیض،1370، ص382)
برخی عالمان از جمله مرحوم بجنوردی در تعریف وقف لفظ تسبیل را بهتر از لفظ اطلاق دانسته است؛ زیرا از یک سو در لفظ تسبیل، راه خدا منظور شده که در نتیجه بر این اساس، لفظ وقف از عبادات خواهد شد و از سوی، این تعریف با سخن پیامبر (ص) که فرموده: «حبس الاصل و سبل المنفعه»هماهنگی دارد. (سلیمی فر،1370، ص12)
در ماده ی 55 قانون مدنی در تعریف وقف گفته شده: «وقف عبارت است از این که مال حبس و منافع آن تسبیل شود. در این تعریف نیز لفظ تسبیل بر لفظ اطلاق ترجیح داده شده»و همچنین در حدیث دیگری در خصوص وقف آمده:«احبس الاصل و سبل الثمره«؛ به همین دلیل برخی از فقیهان همچون شیخ طوسی در کتاب نهایه و سلار در کتاب مراسم، وقف را جزء عبادات برشمردند. شهید اوّل در کتاب دروس، وقف را صدقه ی جاریه معنا کرده. و سلار گفته:«وقف و صدقه یک چیز است.»(دکتر فیض، 1375، ص22)

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - 
Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com


مرحوم صاحب جواهر هیچ یک از تعاریف مربوط به وقف را تعریف حقیقی ندانسته،زیرا معتقد است که هیچ یک از تعاریف وقف جامع افراد و مانع اغیار نیست. بسیاری از فقیهان وقف را عبادت نمی دانند؛گرچه معتقدند که اگر وقف با قصد همراه باشد، ثواب عبادت را نیز خواهد داشت.
همه ی ادیان و شرایع برای وقف اهمّیّت قائل شده اند. هزینه ی نگاهداری معابد و آثار مقدّسه ی دینی از منابع موقوفات تأمین شده که نشان دهنده ی اعتقـادات متدیّـنان بوده است؛ به همین دلیل، در کتاب شرایع، حکم فقهی وقـف بر معبد یهود و نصارا و نیز وقف بر نوشتن تورات و انجیل بیان شده و گفتـه شده که چنان که وقـف به وسیله ی خود یهود و نصارا صورت گـیرد، اشکـال ندارد. (محقق حلی، 1377، ص347)
از آن جا که واقف، اغلب با موقوف علیهم رو به رو نیست، وقف وی صدقه ای شمرده می شود که از منّت و آزار مبطل صدقه، خالی است؛ بدین سبب باطل نمی شود؛ چون در قرآن مجید منّت و آزار، باعث بطلاق صدقه دانسته شده؛چنان که خداوند فرموده:«یا ایّها الذین آمنوا لا تبطلوا صدقاتکم بالمنّ والاذی کالّذی ینفق ماله رئاء النّاس و لا یومن بالله و الیوم الاخر فمثله کمثل صفوان علیه تراب فاصابه وابل فترکه صلداً لا یقدرون علی شیء مما کسبوا والله لا یهدی القوم الکافرین«؛«ای مومنان! صدقات خود را با منّت گذاشتن و آزار باطل نکنید همانند کسی که مالش را برای نمایش دادن به مردم انفاق می کند و به خدا و روز واپسین اعتقاد ندارد. آری، داستان او مثل سنگی است که بر آن خاکی باشد و باران سنگینی بر آن ببارد و آن را همچون سترون و اگذارد. آنان از کار و کردار خویش حاصلی نبرند و خداوند خدا نشناسان را هدایت نمی کند.»(سوره بقره، آیه264)
همه ی مذاهب فقهی اسلام (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی، زیدی و ظاهری) وقف را جایز دانسته اند؛ البته برخی از مذاهب اسلامی، وقف را مشروع ندانسته و آن را منافی اصول اسلامی می دانند، مگر در خصوص مسجد. این قول نزد مذاهب اسلامی متروک است. مذاهب فقهی اسلامی به طور کلّی وقف خانه، زمین، باغ، سلاح، قاطر، لباس و قرآن و نظایر این ها را جایز می دانند. برخی هم وقف را فقط در اسلحه و اسب و قاطر و الاغ جایز دانسته اند و در غیر این ها جایز نشمرده اند. (سلیمی فر، 1370، ص14)
در ماده ی 58 قانون مدنی گفته شده: فقط مالی جایز است که با بقای عین بتوان از آن منتفع شد اعم از این که منقول باشد یا غیر منقول، مشاع باشد یا مفروز.
امام خمینی (قدس سره) فرموده است: آن چه وقف می شود، باید عین مملوک باشد که مدّتی قابل توجّه باقی بماند، به گونه ای که امکان انتفاع منفعت محلله از آن و نیز امکان قبض آن باشد؛ بنابراین، وقف منافع و دیون و وقف چیزهایی که به ملکیّت در نمی آیند، مثل خمر و خنزیر و نیز وقف خوردنی ها و میوه ها صحیح نیست. (خمینی،1380،ص69)
یکـی از نویسـندگـان معاصر می گـوید: «وقـف نه تنها جایـز اسـت، بلـکه در مـوارد و حالاتی راجـح و مستحـب نیز می باشد و در موقعیّت ویـژه ای برای «حقـن دما»و مبارزه با مـال پرستـی و مـال اندوزی و جهت کـاهش اختـلاف طبقـاتی فاحـش واجـب مـی شود. (ابو سعید،1375، ص 17)

نویسنده: عاصفه عظیما

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : مفهوم وقف، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 14 مهر 1391 :: نویسنده :

پیدایش سنت حسنة وقف به صورت اسلامی همراه با سایر سننِ واجب و مستحب اسلام به وسیلة منادیان اسلام، از سال‌های 21 و 22 ق مطابق با سال 651 م (زمان فتح ایران به دست مسلمانان) به‏تدریج در ایران مرسوم شد، هر چند در ابتدا دارای تشکیلات منظمی نبوده است.
در دورة سلجوقیان (1037 ـ 1175 م) و در دورة صفویان (1502 ـ 1736م) و در دورة قاجاریان (1786 ـ 1925م) فعالیت‏های وقفی در ایران گسترش یافت.
در دورة سلجوقیان، خواجه نظام الملک وزیر باتدبیر ملکشاه سلجوقی موقوفات زیادی را برای احداث و نگهداری و ادارة نظامیه‌های خود ایجاد کرد.
توسعة موقوفات در کشور ایران در زمان شاهان صفوی به اوج خود رسید؛ به طوری که شاه عباس اول همة اموال و املاک خود را وقف کرد و به تبعیت از این پادشاه، سایر ثروتمندان و حاکمان آن زمان در سراسر ایران نیز به امر
وقف مبادرت ورزیدند.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com


در کتاب تاریخچة اوقاف اصفهان آمده است:
...در اواخر دورة حکومت صفویه، املاک و باغ‏ها و اراضی اصفهان به حدی وقف شده بود که برای موقوفات جدید، زمین طِلق در اصفهان پیدا نمی‏شد. مردم اصفهان برای وقف ناچار از اراضی اطراف کاشان و جاهای دیگر استفاده می‌کردند؛ و هم‏اکنون بسیاری از املاک اطراف کاشان، وقف مدرسة سلطانی اصفهان است
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 و در دوران جمهوری اسلامی توجه ویژه‌ای به وقف صورت گرفته است؛ به طوری كه در ابتدا «
سازمان حج و اوقاف» و سپس «سازمان اوقاف و امور خیریه» به طور خاص به مدیریت موقوفات پرداخت. این امر سبب گردید تا با همّت خیّران و نیکوکاران میزان موقوفات جدید در این دوره افزایش یابد.

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : وقف و اقتصاد اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


با مروری به چشم‌انداز و رسالت دو سازمان ملل متحد و کنفرانس اسلامی درمی‌یابیم که این دو نهاد حقوقی در آغاز راه با تکیه بر افکار و اندیشة بلند بنیان‌گذاران خود در تلاش بودند تا با همفکری و هماهنگی بین دولت‌های مرتبط، در جهت حل و فصل مسائل و مشکلات و رفع محرومیت‌ها اقدام و با دریافت کمک از اعضای خود این مسیر را طی کنند. در یک نگاه می‌توان گفت شالودة این اندیشة خیرخواهانه مبتنی بر ایده و پشتیبانی دولت‌ها بوده و هست. حال اگر قدری تاریخ را ورق بزنیم متوجه می‌شویم که در روزگارانی که از دولت به مفهوم امروزی آن خبری نبوده است، افکار عمیق و اندیشة بلند انسان‌های خدوم و خیرخواه منشأ اثر در جامعه بوده و آنان در جهت رفع محرومیت‌ها و ارائة خدمت به اقشار نیازمند جامعه پیش‌قدم بودند. این پیش‌قدمی تحت عنوان وقف ـ که ریشه در مبانی دینی جامعه دارد ـ بروز و ظهور می‌یافت که به عنوان نمونه به برخی از مصارف موقوفات در ایران و سایر کشورهای اسلامی اشاره می‌شود تا ابعاد مختلف انسان‌دوستی و عمق لطافت روح مردان و زنان نیکوکار بیش از پیش روشن گردد :
1. وقف مسجد كه کانون اصلی تمدن اسلامی است و ایجاد موقوفه برای تأمین مخارج آن از رایج‌ترین مصارف وقف در تاریخ ایران اسلامی است؛
2. وقف برای اهل بیت و بقاع متبرکة ایشان به‌ویژه حضرت
ابا‌عبد‌الله الحسین
تا به مصارف مختلف مخصوصاً سوگواری آن حضرت برسد؛
3. تأسیس مدارس، نظامیه‌ها، و سایر مراکز علمی كه تمدن اسلامی را بالنده و پویا نگاه می‌داشت؛
4. تأسیس كتابخانه‌ها كه امكان فراگیری رایگان علم را برای علاقه‌مندان فراهم می‌كرد و همچنین نگهداری نسخه‌های خطی پیش از آنکه صنعت چاپ به وجود آید؛
5. محافظت از موزه‌ها و آثار باستانی؛
6. کمک به نابینایان، معلولان و کسانی که به بیماری سخت مبتلا بودند.
7. ایجاد مکتب‌خانه‌ها در شهرها، روستاها و آبادی‌ها برای حفظ قرآن کریم؛
8. ساخت بیمارستان‌ها و مراکز پیشرفته جهت معاینه و درمان بیماری‌های جسمی و روانی؛
9. ساختن و هموارکردن راه‌ها و محافظت از آنها؛
10. آزادی اسیران به‌وسیلة فدیه‌دادن در ازای آزادی آنان و دادن خرجی خانواده‌های‌شان؛
11. کمک به درراه‌ماندگان برای بازگشت به خانه و سرزمینشان؛
12. کمک برای گزاردن فریضه حج به کسانی که توانایی مالی برای رفتن به حج را نداشتند؛
13. کمک به زنانی که شوهرانشان خشم می‌گرفتند و از آنان جدا می‌شدند. این کمک بدین صورت بود که خانه‌هایی به سرپرستی زنان برای اسکان ایشان فراهم می‌شد تا زمانی که اسباب صلح ایشان با شوهرانشان توسط خانمی که ریاست آنجا را بر عهده داشت، فراهم شود؛

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com


14. تهیة زیورآلات و طلا برای نو‌عروسانی که توانایی تهیة آن را نداشتند؛
15. تأسیس
موقوفه به این منظور که از عواید آن ظروف سفالین تهیه شده و در اختیار خدمتکارانی قرار گیرد که ظروف سفالین ارباب را شکسته‌اند و از این بابت نگرانند؛
16. ایجاد مرکز اوقافی برای سرپرستی و نگهداری از معلولان و بیماران مزمن؛
17. درمان کردن حیوانات و پرندگان و نگهداری و مراقبت از مرغان اهلی؛
18. ایجاد مراکز توزیع شیر به‌ویژه کمک به مادران شیرده تا از این طریق به تغذیة نوزادان شیرخوار آنان کمک گردد؛
19. تهیه سفره‌های افطار و سحری برای فقرا و افراد غریب در ماه مبارک رمضان؛
20. ایجاد بوستان‌ها و با‌غ‌هایی ویژة رهگذران تا از سایه و میوه‌های آن بهره‌مند شوند؛
21. تهیة ظروف غذا ویژة مناسبت‌های شادی و غم برای کسانی که توانایی خرید آنها را نداشتند؛
22. پرداخت هزینة کفن و دفن مردگان فقیر و غریب؛
23.ایجاد گورستان‌ها برای دفن افراد فقیر، غریب و درراه مانده؛
24. کمک مالی به حرمین شریفین در مکه و مدینه و مسجدالأقصی و نیز علما و طلاب آن سامان و کمک به مهمانان و سایر نیازمندان بومی و غیربومی و ایجاد مراکز سرپرستی برای ایتام؛
25. ایجاد مراکز صنعتی مورد نیاز مردم؛
26. ایجاد کاروانسراها برای استراحت تاجران و مسافران؛
27. ایجاد سرویس‌های بهداشتی عمومی؛
28. ساختن آسیاب‌های عمومی برای آسیاب کردن حبوبات به طور رایگان؛
29. توجه به زندانیان و سرپرستی از خانواده‌های آنان؛
30. دادن وام بدون عوض به نیازمندان تنگدست؛
31. ساخت پل بر روی رودخانه‌ها؛
32. کمک به ازدواج پسران و دختران نیازمند؛
33. تهیه وسایل خنک‌کننده مانند پنکه برای آسایش بیماران در فصل گرما؛
34. ایجاد نانوایی‌ها برای پخت نان وآبخوری‌ها برای سیراب شدن رهگذران و نیازمندان به آب؛
35. قرار دادن
اموال وقفی برای استفادة بیماران پس از بهبودی در دوران نقاهت تا مجبور نباشند بلافاصله پس از درمان مشغول به کار شوند؛
36. تأسیس موقوفه برای تأمین درآمد دو نفر تا هر روز به بیمارستان‌های شهر رفته، با بیماران صحبت کنند و به آنها دلداری و امید دهند و با برطرف کردن مشکلات روحی ایشان، به بهبودی آنان کمک کنند؛
37. تأسیس موقوفه برای غذا دادن به گربه‌های گرسنه و سرگردان شهر؛
38. تأسیس موقوفه برای تهیة دانة پرندگان آسمان در زمستان؛
39. وقف درخت گردو تا گردوهای آن به‌‌‌عنوان تشویق به کودکانی که تازه به مسجد آمده‌اند داده شود؛
40. وقف زمین کشاورزی برای مصرف در جهت گسترش فن‌آوری صلح‌آمیز هسته‌‌ای .

نویسنده: نادر ریاحی سامانی

منبع: سایت راسخون





نوع مطلب : وقف و حمایت از تولید ملی ، کار و سرمایه ایرانی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 1 شهریور 1391 :: نویسنده :

وَالباقِیاتُ الصّالِحاتُ خَیرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَواباً وخَیرٌ أمَلاً (1)
و نیكى‏هاى ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر و امیدوار كننده‏ تر است.
پیامبر صلى الله علیه وآله: إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلّا مِن ثَلاثٍ: إلّا مِن صَدَقَةٍ جاریَةٍ أو عِلمٍ یُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ صالِحٍ یَدعُو لَهُ؛ (2)
با مرگ انسان، رشته عملش قطع مى‏شود، مگر از سه چیز: صدقه جارى (وماندگار)، دانشى كه مردم از آن بهره ‏مند شوند، و فرزند نیكوكارى كه برایش دعا كند.
امام على‏علیه السلام: الصَّدَقَةُ و الحَبسُ ذَخیرَتانِ فَدَعُوهُما لِیَومِ هِما؛ (3)
صدقه و وقف دو ذخیره ‏اند، آنها را براى روز خودشان (قیامت) وانهید.
امام صادق ‏علیه السلام: تَصَدَّقَ رَسُولُ اللَّهِ‏ صلى الله علیه وآله بِأموالٍ جَعَلَها وَقفاً؛ (4)
پیامبر خدا اموالى را صدقه داد و آنها را وقف كرد.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com


امام صادق ‏علیه السلام: قَسَمَ رَسولُ اللَّهِ‏صلى الله علیه وآله الْفَی‏ءَ فَأصابَ عَلِیّاً أرضٌ فَاحتَفَرَ فِیها عَیناً فَخَرَجَ مِنها ماءٌ... فَقالَ: هِیَ صَدقَةٌ بَتّاً بَتْلاً فی حَجیجِ بَیتِ اللَّهِ و عابِرِ سَبیلِهِ

لاتُباعُ و لاتُوهَبُ و لاتُورَثُ؛ (5)
پیامبر خدا غنایم را تقسیم كرد. قطعه زمینى به على رسید. على در آن زمین چشمه‏اى حفر كرد و چشمه به آب رسید... حضرت فرمود: «این صدقه (و وقفى) است كه آن را به طور قطعى (از ملك خویش) جدا كردم و به حاجیان خانه خدا و در راه‏ ماندگان حجّ، مخصوص گردانیدم؛ نه فروختنى است، نه بخشیدنى و نه ارث بردنى.

پی نوشتها:

1- كهف، آیه 46.
2- میزان الحكمه، ح 14287.
3-  دعائم الإسلام، ج‏2، ص‏340.
4- همان، ص 341.
5- تهذیب الأحكام، ج‏9، ح 148

منبع: كتاب آیینه یادها





نوع مطلب : وقف در قرآن و احادیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 31 مرداد 1391 :: نویسنده :

امیرالمؤ منین علی علیه السلام در زمان دولت خود فرمود: در سراسر عراق رعیت من در نعمت اند، آبشان شیرین و نانشان گندم است . امام یكى از غلامان بنام ابو نیزر را آزاد كرده بود با شرط پنج سال خدمت در نخلستان ، و سپس او را براى سرپرستى مزارع و چشمه هاى خود گذارده بود، كه یكى از آن چشمه ها بنام عین ابى نیزر مشهور شد.
او گوید: روزى امام بسر كشى مزرعه آمد، پیاده شد و فرمود: غذائى هست ؟ گفتم آرى ، اما غذائى كه براى شما باشد نمى پسندم ، كدوئى دارم از مزرعه با روغن پیه بریان ؛ فرمود همان را بیاور.
غذا را آوردم ، سپس برخاست دست ها را شست و غذا را تناول كردند، مجددا دستها را شستند و چند مشت آب میل كردند، آنگاه فرمودند: دور باد كسى كه شكم او را داخل آتش كنند، بعد فرمود:

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com


كلنگ بیاور، آنرا آوردم و در چاه داخل شد، آنقدر كلنگ زد تا خسته شد
براى رفع خستگى بیرون آمد در حالى كه از پیشانى مقدسش عرق مى ریخت ، با انگشتان خود عرق را از پیشانى پاك مى كردند.
باز به درون جاه (یا قنات ) داخل شد، همهمه مى كرد و كلنگ مى زد، ناگهان رگ آب بسان گلوى شتر فواره زد، امام فورى بیرون آمدند و در حالیكه هنوز عرق مى ریخت فرمود: صدفه است ، صدقه است ، دوات و كاغذ بیاور.
من بشتاب دوات و كاغذ آوردم ، حضرت به خط خودش نوشت : این وقفى از بنده خدا امیر المؤ منین علیه السلام براى تهیدستان مدینه به صدقه ، صدقه اى كه نه فروش مى رود و نه هبه مى شود و نه انتقال مى پذیرد، تا خدا و ارث آسمان و زمین است مگر آنكه حسن علیه السلام حسین علیه السلام به آن محتاج گردند كه ملك آنها خواهد شد (1)

پی نوشتها:

1- اسلام و كار و كوشش ص 24

منبع: كتاب یكصد موضوع 500 داستان





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 30 مرداد 1391 :: نویسنده :

نخستین جشنواره بزرگ وبلاگ نویسی "افق آینده" با مشارکت اداره کل اوقاف وامورخیریه استان تهران با هدف شناسایی و معرفی وبلاگ نویسان‌برتر و حمایت از ایده‌ها و استعداد‌های خلّاق و تأثیرگذار در فضای مجازی پیرامون وقف برگزار می‌شود.

به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان اوقاف، به نقل از اوقاف استان تهران این جشنواره در سه محور اصلی وقف وآینده ایران، جوان وآینده ایران و دانشگاه و آینده ایران برگزار می‌شود که هر محور اصلی دارای موضوعات متعددی همچون زیارت ونیایش در جوار اماکن متبرکه، وقف و حمایت از تولید ملی، وقف و تبلیغات مدرن دین، وقف و محیط زیست، وقف و تهاجم فرهنگی وقف و جهاد علمی، وقف و علوم جدید، وقف و اقتصاد اسلامی، رسالت جوانان ایرانی در عصر حاضر، نقش جوانان در فردای ظهور، جوانان ایرانی و افق علمی آینده، تهاجم فرهنگی و جوان ایرانی، رمضان و بیداری دل‌ها کارآفرینی و اشتغال جوانان، مهاجرت جوانان، امر به معروف و نهی از منکراست.
این گزارش می‌افزاید: قالب موضوعی جهت شرکت در این جشنواره شامل عکس، داستان، مصاحبه، شعر، مقاله، خاطره وکلیپ می‌باشد که شرکت کنندگان در این رشته‌ها می‌توانند آثار خود را ارسال نمایند.
گفتنی است علاقمندان می‌توانند جهت ثبت نام وشرکت در اولین جشنواره وبلاگ‌نویسی به پایگاهwww.ifblog.Ir مراجعه نمایند.

لازم بذکر است جوایز نخستین جشنواره بزرگ وبلاگ نویسی "افق آینده" شامل لپ تاپ، تبلت، کمک هزینه سفرهای زیارتی، سکه بهار آزادی، دوربین دیجیتالی و ده‌ها جایزه نقدی و اقلام فرهنگی می‌باشد.
علاوه بر هدایای فوق، به نفرات اول تا پنجم جشنواره، تندیس "افق آینده" و به تمامی وبلاگ‌های برگزیده داوری، لوح سپاس تقدیم خواهد شد.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 30 مرداد 1391 :: نویسنده :

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

باغبان حضرت علی (ع) مى گوید: باغى كه ما داشتیم كم آب بود در این باغ حضرت كند و كاو كردند، حضرت مى خواست چاه یا چشمه اى را در این باغ احداث كند، چندین بار مى آمد و كلنگ مى زد ولى آب نمى جوشید و بالا نمى آمد تا اینكه روزى آمد و كلنگ را گرفت و شروع به كار كرد تا اینكه نفس هاى على بن ابیطالب (علیه السلام ) در اثر خستگى كار به گوشم مى رسید. آنقدر كند و كاوها كرد تا آب جوشید. همین كه آب از چشمه یا چاه جوشید من دیدم صیغه وقف را على بن ابیطالب (علیه السلام ) جارى كرد و فرمود: هذه صدقة و دیگر مهلت نداد (1)

پی نوشتها:

1- اسرار عبادات ، ص 195

منبع: كتاب 1001 داستان از زندگانى امام على (علیه السلام (





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 30 مرداد 1391 :: نویسنده :

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

مخیریق از یهودیان بنى ثعلبه بود، در جنگ احد گفت : اى گروه یهود شما خود میدانید كه یارى محمد بر شما واجب است ، گفتند: امروز شنبه است و ما به هیچ كارى دست نمیزنیم ، گفت : دیگر براى شما شنبه اى نیست (دین و قوانین یهود نسخ شد و از بین رفت) مخیریق شمشیر خود را برداشت و عازم جنگ شد و گفت : اگر من كشته شدم ثروتم در اختیار محمد باشد هر چه صلاح دانست انجام دهد، خدمت رسول خدا رسید و جنگید و كشته شد و رسول خدا فرمود:
مخیریق بهترین یهود است
املاك مخیریق كه عبارت بود از هفت باغ ، رسول خدا آنها را تحویل گرفت و در راه خدا وقف كرد، و این اولین وقف بود كه در مدینه انجام یافت .
پی نوشتها:
سیره ابن كثیر ج 3 ص 73.

منبع: كتاب قصه هاى اسلامى و تكه هاى تاریخى





نوع مطلب : وقف در قرآن و احادیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 مرداد 1391 :: نویسنده :
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

حضرت موسى بن جعفر (ع) زمینى را به شرح زیر وقف كرد :

این است آنچه موسى بن جعفر وقف نمود (كه مشتمل است بر) همه زمین خود كه در فلان مكان واقع است و حدود زمین نیز فلان است كه به طور كلى: درختهاى خرما، زمین، قنات، آب، آسیاب، حریم، حقوق، حق آب زمین ، پستى ، بلندى، عرض، طول، میدان جلوى باغ، نهرهاى كوچك و بزرگ ، مرغزارها ، آباد و خراب همه را وقف نموده است.متولى وقف، درآمد آن را (پس از كسر كردن مخارج مزرعه و سى عدد درخت خرما براى فقراى آبادى) میان فرزندان فلان (در بعضى از نسخ به جاى فلان، موسى ذكر شده است ) تقسیم كند براى هر مرد دو برابر سهم زن. بنابراین اگر یكى از دختران موسى ازدواج نمود سهمى در این صدقه ندارد.

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 مرداد 1391 :: نویسنده :
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

آن حضرت نیز موقوفه هایى داشته است كه از وقفنامه امام هفتم (ع) این مطلب بخوبى استفاده مىشود.مرحوم كلینى در اصول كافى مىنویسد یزید بن سلیط مى‏گوید: امام هفتم موسى بن جعفر (ع) وصیت فرمود و ده نفر را گواه گرفت ... تا آن جا كه مى‏نویسد ... امام وصیت كرد تولیت ثلث موقوفه پدرم (امام صادق (ع)) و ثلث خودم نیز با او (فرزند امام هفتم (ع) است.) از این كه حضرت فرمود: تولیت ثلث موقوفه پدرم، معلوم مى شود كه امام صادق (ع) هم موقوف ‏هایى داشته است .

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 مرداد 1391 :: نویسنده :
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

امام حسین (ع) خانه‏اى را وقف كرد. امام حسن (ع) به او فرمود: خانه را تخلیه كن .  (چون چیزى را كه انسان وقف مىكند از تصرف او بیرون مىرود.) خانه هم این گونه است : وقتى وقف شد خود واقف نباید در آن تصرف كند.

در حدیث دیگرى آمده است : امام حسین (علیه السلام) زمین و اشیاى دیگرى را كه ارث برده بود پیش از این كه تحویل بگیرد، وقف كرد.

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 مرداد 1391 :: نویسنده :
از جمله اعضاى اهل بیت (ع) كه موقوفاتشان ثبت شده، حضرت فاطمه زهرا (س) است.محمد بن على شافعى از عبدالله بن حسن فرزند حسین روایت مى‏كند كه گفت :عده‏اى از اهل بیت (ع) به من خبر دادند كه فاطمه دختر رسول خدا(ص)و على(ع) اموال خود را بر بنى‏هاشم و بنى المطلب وقف كردند و دیگران را هم در ردیف وقف شدگان بر آنها داخل نمودند.ابى مریم گوید: از امام صادق (ع) درباره صدقه رسول خدا (ص)وصدقه على بن ابیطالب (ع) سؤال كردم. امام صادق (ع)فرمود: براى ما حلال است . فاطمه (س) صدقات خود را بر بنى‏هاشم و بنى عبدالمطلب قرار داد.«فرع» (به ضم فاء) و«ام العیال»دهى بوده است میان مكه ومدینه كه صدقه فاطمه زهرا (س) دختر رسول خدا (ص) بوده است .سمهودى از وقف حضرت زهرا (س) یاد مى‏كند و مى‏گوید شافعى بنا به نقل بیهقى گفته است: صدقه رسول الله (ص) و صدقه زبیر در نزدیكى آن و صدقه عمر و عثمان و صدقه على و فاطمه دختر رسول خدا (ص) و صدقه آنها كه من نمى‏توانم بشمارم، در مدینه و اطراف مدینه است .(همان طورى كه بنا به نقل مصباح الانوار در وصیت‏نامه حضرت زهرا (س) این معنا روشن است)و در وقفنامه حضرت على (ع) بنا به نقل دعائم الاسلام از وقف حضرت فاطمه (س) اسم برده شده است .

وقفنامه ‏اى از حضرت زهرا (س)

حضرت زهرا (س) هنگام شهادت وصیت‏نامه‏اى در مورد باغهاى مخیریق تنظیم و تولیت این وقف را كه شرعاً در دست اوبود به امیرالمؤمنین و بعد از او به ترتیب به امام حسن و امام حسین (ع) واگذار نمود كه وصیت‏نامه این گونه است

به نام خداوند بخشاینده مهربان

این چیزى است كه فاطمه دختر محمد (ص) به آن وصیت كرده است .

 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

 

فاطمه وصیت مى‏كند كه باغهاى هفتگانه‏اش؛ عواف، دلال، برقه، میثب، حسنى وصافیه، مشربه ام ابراهیم (یعنى باغى كه مادر ابراهیم، «ماریه» همسر رسول (ص) در آن سكونت داشت) به نام او نامیده شده است در دست على بن ابیطالب (ع) باشد اگر على وفات كرد در دست حسن و بعد از او در دست حسین و پس از وفات او در دست بزرگترین فرزندان من، خدا بر این امر شاهد و مقداد پسر اسود كندى و زبیر پسر عوام بر آن گواه هستند و على بن‏ابیطالب این (مكتوب) را نوشته است.

وقفنامه دیگر

وصیت‏نامه دیگرى از آن حضرت را مرحوم مجلسى در بحار نقل مى‏كند كه امام باقر (ع) فرمود: فاطمه (س) بعد از رسول خدا شش ماه زندگى كرد و این مكتوب را نوشت،.این وصیت‏نامه‏اى است كه فاطمه دختر محمد (ص) در مورد مال خود در صورت درگذشتش نوشته است

فاطمه وصیت كرد كه از میوه‏هاى (درختانش) هر سال در ماه رجب پس از كسر هزینه آبیارى و سایر هزینه‏هاى كشت و بهره‏بردارى از طرف او هشتاد اوقیه صدقه داده شود. همچنین فاطمه وصیت كرد كه عموم میوه‏هاى (درختانش) و محصول گندمش در سال آینده هنگام درو، در راه خدا انفاق شود.او وصیت كرد كه چهل و پنج اوقیه به همسران پدرش محمد (ص) و پنجاه اوقیه به فقراى بنى هاشم و بنى عبدالمطلب پرداخت شود.فاطمه در مورد اصل مال خود در مدینه نوشت كه : چون على (ع) از او خواست است فاطمه او را متولى اموالش قرار دهد تا اموال او را با اموال رسول خدا (ص) یكجا جمع كند تا متفرق نشود، از این رو، على (ع) را - مادامى كه زنده است - متولى اموالش قرار داد و وصیت كرد كه اگر براى او حادثه‏اى پیش آید،آن را به دو فرزندم ، حسن وحسین تحویل دهد تا آن دو متولى آنها باشند.فاطمه مى‏گوید: من اموالم را به على بن ابیطالب تحویل دادم و اختیار آن را به اوسپردم تا مال من و مال محمد(ص) در اختیار او باشد و از هم جدا نشود.(على) از طرف من از عواید این اموال، آنچه من گفته‏ام و صدقه قرار داده‏ام مى‏پردازد و وقتى كه صدقه آنها را در راه خدا پرداخت و آنچه گفته بودم ادا نمود، اختیار دست خداى تعالى و در دست على است تا هر چه خواست و در هر جا خواست صدقه و انفاق كند و هیچ باكى بر او نیست . اگر براى على حادثه‏اى پیش آید همه اموال را چه مال من و چه مال مخمد (ص) را به دو فرزندم ؛ حسن و حسین تحویل مى‏دهد و آن دو هرگونه خواستند از محل آنها انفاق و صدقه مى‏كنند وهیچ باكى بر آنها نیست.حضرت فاطمه (س) در ادامه وصیتنامه خود اموال و اثاثیه‏اى را براى دختر ابوذر غفارى وقف كرده و آن گاه افزوده است : «اگر یكى از كسانى كه براى او چیزى وصیت كردم، پیش از این كه به او پرداخت شود بمیرد، سهم او به فقرا و مساكین پرداخت مى‏گردد.»

در پایان وصیت‏نامه آمده است كه مقداد بن اسود و زبیر بن عوام شاهد آن هستند و آن را على بن ابیطالب (ع) نوشته است

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 17 مرداد 1391 :: نویسنده :
 

امیرمؤمنان (ع) موقوفه ‏هایى داشت كه در تاریخ ثبت شده است و این موقوفات از اموال و دارایى شخصى آن حضرت بوده كه محدثان و مورخان نقل كرده‏اند و همان‏گونه كه در بحث كشاورزى و حفر قنات آن بزرگوار بحث خواهد شد از طریق كشاورزى و تولید و دیگر مواردى به دست می آورد آن را در راه خدا وقف كرد .عبدالرحمن فرزند حجاج مى‏گوید: این وصیت نامه را ابو ابراهیم (حضرت موسى بن جعفر (ع)) نزد من فرستاد ! این، آن چیزى است كه وصیت كرده و حكم نموده بنده خدا على در مال خود براى رضاى خدا تا این كه (به وسیله این وصیت) خدا مرا داخل بهشت نموده و در روزى كه صورتهایى سفید و صورتهایى سیاه مى‏گردد، مرا از آتش دوزخ و آتش را از من دور سازد . آنچه در «ینبع» املاك دارم و به من تعلق دارد و در اطراف «ینبع» هم معروف است كه مال من است، همه وقف است و همچنین برده‏هایى كه در آن املاك دارم به غیر از آبى نیزر و ابى رباح و جبیر كه آزاد هستند (و حق ولاء دارند) بقیه در همین املاك پنج سال كار مى‏كنند و مخارج خود و عائله‏شان را از آن جا تأمین مى‏كنند. علاوه بر این آنچه كه در «وادى القرى» دارم همه مختص اولاد فاطمه است و برده‏هایى هم كه در املاك وادى القرى دارم، وقف است غیر از اینها هم آنچه در «ذعة» دارم با برده‏هایى كه آن جا هست وقف است و مانند برده‏هاى دیگر در املاك كار كرده و مخارج خود و عائله‏شان را از همان املاك اداره نمایند. علاوه بر اینها آنچه در «اذینه«دارم با برده‏هایى كه آن جا دارم وقف است .«قصیره» هم همان گونه كه مى‏دانید وقف است.
آن گاه حضرت مى‏نویسد : در حقیقت آنچه در مورد اموال خودم نوشتم «به گونه صدقه واجب »است؛ یعنى وقف است كه قابل فسخ نیست و نمى‏توان آن را فروخت یا به كسى بخشید یا شرایط آن را تغییر داد و قطعى و خارج از ملك خصوصى مى‏باشد، خواه من زنده بمانم یا بمیرم و در هر موردى كه براى خدا باشد صرف مى‏شود . بعد در صدد توضیح شرائط وقف و متولى آن برآمده ، مى‏فرماید:

مال محمد رسول الله (ص) (موقوفه آن حضرت(همان طورى كه خود مقرر داشته ، مال اولاد فاطمه است و همین طور است اموال فاطمه (س) و برده‏هایى كه در كاغذ كوچكى اسم برده‏ام همه آنها از بردگى آزادند . تولیت این موقوفه در دست حسن بن على مى‏باشد و حق دارد متعارف مخارج خود را از درآمد آن املاك بردارد و هر طورى كه مطابق خواست خداست مصرف كند. اگر قرضى (دینى) داشته باشد مى‏تواند از همین املاك بفروشد و آن را ادا كند و اختیار و سرپرستى اولاد على و اموالشان در دست حسن است و اگر حسن بن على در غیرخانه وقفى سكونت داشته ، مى تواند خانه وقفى را بفروشد و یك سوم پول را به بنى‏هاشم و بنى المطلب و یك سوم به آل ابیطالب بدهد و یك سوم باقى مانده را هم در راه خدا مصرف كند. و اما اگر براى حسن پیشامدى كرد، حسین تولیت دارد به همان نحوى كه حسن دارد و این امتیاز كه براى فرزندان فاطمه قرار دادم براى رضاى خدا و حفظ احترام رسول خدا (ص) مى‏باشد . و اگر براى حسین پیشامدى كرد، از اولاد على شخصى را كه اسلام و امانت او مورد قبول باشد براى تولیت نصب كنند و اگر چنین كسى پیدا نشد از اولاد پسران فاطمه چنین كسى را انتخاب كنند و اگر نشد از آل ابیطالب اختیار نمایند. این وصیت‏نامه را در روز ورود به »مسكن» (20 جمادى الاولى سال 37 یا 39) نوشتم براى خشنودى حق سبحانه و تعالى .

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

وقف خانه

از امام صادق (ع(نقل شده است كه امیرالمؤمنین (ع) خانه‏اى در بنى زریق داشته و بدین صورت آن را وقف كرد:

به نام خداى بخشاینده مهربان

این است آنچه على بن ابى طالب آن را در حالى كه زنده و كامل بود ، صدقه كرده است.وقف نمود خانه ‏خود را كه در بنى زریق دارد، صدقه‏اى كه فروخته نمى‏شود و هبه نمى‏گردد تا خدایى كه وارث آسمان و زمین است ، آن را وارث شود و در این خانه خاله‏هاى خود را سكونت داد مادامى كه خود یا اولادشان زنده هستند و وقتى مرگ آنها فرا رسید براى محتاج‏هایى از مسلمانان باشد.

موقوفه‏ هاى دیگر امیرالمؤمنین (ع)

حضرت موقوفه هایى دیگرى نیز داشت كه برخى از آنها بدین قرار است:

»سویقه» كه جایى است در نزدیكى مدینه و آل على (ع) آن جا سكونت مى‏كردند، از جمله صدقات امیرالمؤمنین (ع) بود.
از ابوجعفر نقل شده است كه عمر و على یك قطعه زمین خود را وقف كردند. آن حضرت زمین و خانه خود را در مصر با اموالى كه در مدینه داشت وقف اولاد نمود.
فقیر و وادى ترعه نیز از موقوفات حضرت على (ع) است .  فقیر اسم دو مكانى است در نزدیكى مدینه كه آنها را فقیران مى‏نامند و از امام جعفر صادق (ع) روایت شده كه رسول الله (ص) براى على (ع( چهار قطعه زمین اقطاع نمود: «فقیرین»، «بئرقیس» و «الشجره».

حرة الرجلاء جزء صدقات على (ع) بوده است . نصف آن وقف بوده و نصف دیگر در دست «آل منّاع» از بنى عدى قرار داشته كه على (ع) به آنها بخشیده بوده است و باز در حرة الرجلاء دره‏اى به نام «بیضاء» و در آن مزارع و زمینهاى خالى وجود داشته كه از جمله موقوفه‏هاى امام بوده است .قصیبه منطقه‏اى است در نزدیكى خیبر و مدینه منوره كه حضرت آن را وقف كرده است . در حره الرجلاء نیز چهار چاه وجود داشته كه جزء صدقات امیرالمؤمنین (ع) بوده است و به آنها «ذات كمات» گفته‏اند. همچنین چاه‏هاى «ذوات العشراء» «قعین»،«معید» و «رعوان» از موقوفات حضرت بوده است .وصیت امیرمؤمنان (ع) در مورد اداره اموال موقوفه اواز وصیتهاى امام (ع) در مورد مصرف اموالش بعد ازوفات او این است كه حضرت پس از بازگشت از صفین مرقوم فرموده است این دستورى است كه بنده خدا على بن ابیطالب امیرمؤمنان در مورد چگونگى تصرف در اموالش به خاطر خشنودى خدا داده است . تا از این طریق خداوند وى را قرین رحمت و دمساز بهشت سازد و امنیت و آرامش در سراى دیگر به او عنایت كند.
از آن جمله است : سرپرستى آن به عهده حسن بن على است كه به طور شایسته از آن مصرف كند و به طور شایسته از آن انفاق نماید. اگر براى حسن پیشامدى كرد و حسین زنده است او سرپرستى آن را به عهده بگیرد و به جاى وى وظیفه را انجام دهد . پسران فاطمه همان مقدار سهم از این مال را دارند كه پسران على (ع) و این كه سرپرستى آن را به پسران فاطمه واگذاردم به خاطر خدا و به خاطر تقرب رسول الله (ص) و بزرگداشت حرمت او و احترام پیوند خویشاوندى‏اش مى‏باشد و با كسى كه این اموال در دست اوست شرط مى‏كنم كه اصل مال را حفظ كند وتنها از میوه و درآمدش در آن راهى كه به او دستور داده‏ام انفاق نماید و از نهالهاى نخل چیزى نفروشد تا همه این سرزمین یك پارچه زیر پوشش نخل قرار گیرد و آباد شود.امام صادق (ع(فرمود:  على بنده خدا بود . خدا بهشت را براى او واجب كرد مالش را در راه خدا صدقه قرار داد كه بعد از او فقرا استفاده كنند و گفت : خدایا این مال را براى این جهت صدقه قرار دادم كه آتش را ازصورتم و صورت مرا از آتش دوزخ دور سازى. 

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 17 مرداد 1391 :: نویسنده :
شیوه‏ رفتار رسول خدا (ص) یکی از منابع مهم در احکام دینی و معارف اسلامی به شمار می‏رود که از آن به «سنت» تعبیر می‏شود. سنت به قول، فعل و تقریر )سکوت مقتضی) گفته می‏شود که از رسول گرامی اسلام یا امامان شیعه صادر شده باشد. اما اهل سنت کارهایی را که صحابه انجام داده‏ اند نیز سنت می‏ شمارند.همان گونه که در سخنان رسول خدا (ص) درباره‏ تشویق به وقف روایات متعددی نقل شده، از آنجا که از نظر عملی نیز پیامبر (ص) در این کار نیکو، معلم بشریت بوده‏اند خود نیز بدین کار نیکو دست زده ‏اند که چند نمونه‏ آن را یادآور می‏شویم.

مردی از یهودیان به نام مخیریق که در جنگ احد مسلمان شده بود، همراه سپاه اسلام در جنگ با مشرکان شرکت داشت. هنگامی که به سوی احد حرکت کرد، گفت: اگر من کشته شدم، هفت قطعه از باغهای من از آن رسول خدا )ص) باشد. آن باغها عبارت بودند از: عواف، دلال، برقه، مبیت، حسنی، صافیه و حائط ام ابراهیم. مخیریق در این جنگ کشته شد و آن باغها از همان تاریخ، یعنی سال سوم هجری به ملک پیامبر (ص) درآمد و آن حضرت تصرف نمود.تا سال هفتم هجری کارگران رسول خدا (ص) آن باغها را اداره می‏کردند تا این که در همان سال آن باغها را وقف کردند اما این وقف خاص بود، یعنی، بر اولاد و بر بنی هاشم وقف شد. پس از رحلت پیامبر (ص) خلیفه‏ اول این باغها را گرفت ولی خلیفه‏  دوم آن را به علی (ع) باز گردانید که در تاریخ مفصلا نقل شده است .

موقوفه‏هاى آن حضرت منحصر در این هفت باغ نبود، بلكه در كتب تاریخ زمینهاى دیگرى را به نام صدقات رسول خدا (ص) ذكر كرده‏اند كه یكى بویره است.حموى در معجم البلدان مى‏ نویسد: بویره از زمینهاى بنى النضیر بوده است .سمهودى مى‏نویسد: رسول خدا (ص) در خیبر نیز موقوفه‏هایى داشته است. ابن شبه مى‏نویسد: بخشى از سرزمین خیبر به نامهاى الوطیح و الكتیبه و سلالم را پیامبر (ص) وقف كرد. بخارى نقل مى‏كند: نوشته یا نوشته‏هایى در دست امیرالمؤمنین على (ع) بوده است كه وقفهاى رسول الله در آن نوشته شده بود یا آن نوشته‏ها وقفنامه موقوفه‏هاى رسول خدا بوده است ، ولیكن توضیح نداده است كه این موقوفات همان هفت باغ مذكور بوده یا موقوفه‏هاى دیگر. به هر حال براى روشن شدن مطلب عین عبارت «بخارى» را ذكر مى‏كنیم.  ابن حنفیه گوید: اگر على (ع) از عثمان به بدى یاد مى‏كرد بدون شك روزى عثمان را به بدى یاد مى‏كرد كه عده‏اى از عمال عثمان شكایت كردند ، پس على (ع) فرمود: برو پیش عثمان و به او بگو كه آنها (نامه‏هایى كه على در دست داشت) صدقه پیامبر است؛ (یعنى در آن صدقات نوشته شده است.) سپس كارمندان خود را دستور بده به آن عمل كنند؛

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

(یعنى مطابق این نوشته‏ها عمل شود) من نوشته‏ها را پیش عثمان بردم . عثمان اعتنا نكرد و  گفت : آنها را از ما دور كن كه نیازى به آن نداریم. من آنها را پیش على (ع) آوردم و جریان را گفتم . به من فرمود: از جایى كه برداشتى به همان جا برگردان . ظاهراً این نامه‏ها مربوط به آن هفت باغ نبوده است ، زیرا آن باغها كه صدقات رسول الله بوده، معروف بوده است و احتیاج به دیدن وقفنامه نبوده، عثمان و دو خلیفه قبلى و سایر مسلمانان و كارمندان دولتى خلیفه نیز آنها را مى شناختند. پس احتیاجى به فرستادن وقفنامه و موردى براى بى‏اعتنایى عثمان نبوده است . از این رو باید گفت : این موقوفه‏ها غیر از آن هفت باغ بوده است كه عثمان اظهار بى‏اطلاعى كرده و پس از دیدن وقفنامه نیز توانست بى‏اعتنا باشد.عسقلانى نیز این حدیث را نقل نموده و اضافه مى‏كند: بعضى از علماى اهل سنت همه اموال رسول خدا (ص) را كه بعد از رحلت آن حضرت مانده بود صدقه نامیده و همه اموال را به نام «صدقات رسول خدا (ص)» ذكر مى‏كنند، به دلیل حدیثى كه ابوبكر نقل كرده است كه رسول خدا (ص) فرمود: «نحن معاشر الانبیاء لانورث ماتركناه صدقه.»
ابن ابى الحدید در این مورد چنین مى‏گوید: رسول خدا از دنیا رفت در حالى كه مزارع زیادى در «خیبر»، «فدك»،«بنى النضیر»، «وادى نخله» و همچنین «طائف» داشت كه پس از مرگ او همه صدقه شد، به دلیل خبرى كه ابوبكر نقل كرده است . در عمدة القارى در شرح گفتار بخارى «و صدقته بالمدینه» گوید: یعنى املاكى كه بعد از آن حضرت صدقه شد و گفت مى‏شود كه صدقات رسول خدا (ص) در مدینه اموال بنى النضیر است كه نزدیك مدینه بود و از قاضى عیاض نقل شده كه صدقات آن حضرت در مدینه عبارت است از اموال مخیریق و از جمله حق آن حضرت در اموال بنى‏النضیر و همچنین نصف زمین فدك و ثلث زمین «وادى القرى» و دو قلعه از قلعه‏هاى خیبر، و سهم آن حضرت از خمس خیبر كه همه بعد از آن حضرت صدقه شد به موجب آن حدیث . ابن عبدربه  و ابن ابى الحدید مى‏گویند: رسول خدا (ص) مهزور را (كه مكانى واقع در بازار مدینه بوده است ) براى مسلمان وقف كرد. علامه عسكرى مى‏گوید: علماى مدرسه خلفا از محدثان و مورخان و فقها و لغویین و ... توافق كردند بر این كه هر چه را كه رسول خدا از خود به ارث گذاشته ، ازمزارع و باغها صدقه بنامند و استناد كرده‏اند به آنچه كه ابوبكر از رسول خدا روایت كرده است كه فرمود: «و ما تركناه«.صدقه  این نامگذارى و سازش به دلایل سیاسى آن روز بوده است و ریشه سیاسى دارد كه این جا جاى شرح آن نیست.
علامه مجلسى به نقل از مناقب ابن شهر آشوب و ارشاد مفید نقل كرده است كه : هنگام فتح بنى النضیر رسول خدا اموال (زمینها و باغها و خانه‏هاى ) بنى النضیر را میان مهاجرین تقسیم كرد و به على (ع) دستور داد كه سهم رسول خدا را تحویل بگیرد و آنها را صدقه قرار دهد. معلوم است كه مراد این محقق بزرگوار از صدقه وقف است ؛ زیرا آنها اصطلاح علماى اهل سنت را قبول نداشته‏اند . البته این موقوفات را عملاً به استناد حدیث ابوبكر ، جزء اموال عمومى كردند در حالى كه آنها در موارد خاصى وقف شده بود
.

اینها نمونه هایی از موقوفاتی بود که رسول خدا(ص) در زمان زندگانی خویش وقف کرده است که بیان تمامی این موارد از توان این نوشتار خارج است.

منبع : میراث جاودان

برگرفته شده از سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف و ائمه اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 17 مرداد 1391 :: نویسنده :
تاریخ نخستین موقوفه در اسلام با نام مُخَیْریق و غزوه احد (سال سوم هجری، 32 ماه پس از هجرت) پیوند دارد. محمد بن سعد (متوفای 230ق) زیر عنوان «صدقات پیامبر خدا (ص)» آورده است که نخستین صدقه در اسلام، وقفی بود که پیامبر خدا (ص) پس از کشته شدن مخیریق در احد، از خود برجا نهاد.مُخَیریق (از قبیله ثَعلبة بن فِطْیون) توانگرترین مرد بنی قَیْنُقاع و از احبار یهود و آگاهان به احکام تورات بود. وی با آنکه از روی صفات و نشانه‏های پیامبر خدا (ص) به پیامبری آن حضرت پی‏برده بود،از دین خویش که بدان خو گرفته بود، دست بر نمی‏داشت. با این حال و با آنکه همچنان بر دین یهود بود روز شنبه که جنگ احد آغاز شد پیش یهودیان آمد و بدانان گفت: به خدا سوگند، شما خود می‏دانید که بر شما فرض است که محمد را یاری دهید. یهودیان بدو پاسخ دادند که امروز شنبه است. مخیریق گفت: دیگر شنبه‏ای در کار نیست و آن گاه سلاح برگرفت و در احد به پیامبر خدا (ص) پیوست. وی پیش از آنکه آهنگ احد کند به محمّد بن مَسْلَمه، سَلَمة بن سَلامه و خویشان خود وصیّت کرد: اگر من امروز کشته شدم، دارایی من در اختیار محمّد خواهد بود تا بنابر رهنمود خدا در هر راه که خواهد صرف کند. هنگامی که جنگ به پایان رسید و مسلمانان شهدا را به خاک می‏سپاردند، مخیریق را در حالی که چند زخم خورده بود کشته یافتند. وی را بی‏آنکه نماز بر او گزارند در گوشه گورستان مسلمانان دفن کردند. نه در آن روز و نه پس از آن شنیده نشد که پیامبر (ص) برای او آمرزش خواهد، جز آنکه فرمود: مخیریق بهترین یهودی بود.منابع تاریخ اسلام، چون مغازی واقدی، طبقات ابن‏سعد، تاریخ‏المدینه ابن‏شبّه، و نیز منابع روائی همچون بحارالانوار مجلسی و وسائل‏الشیعه حرّ عاملی دارایی مخیریق را که پیامبر (ص) وقف فرمود، هفت نخلستان (حوائط سبعة) به این شرح ذکر کرده‏اند:

1ـ مِیْثَب یا مَیْثِب

 2ـ صافیه

3ـ دَلال

 4ـ حُسْنی

 5 ـ بُرقه یا بَرقه

 6 ـ اَعواف

 7ـ مشربة ام‏ابراهیم

همین منابع، تصریح دارند که بخش عمده موقوفات پیامبر (ص) را در مدینه همین هفت نخلستان تشکیل می‏داد و با اصطلاحات و تعبیرات: «صدقه و صدقات، نفقه و نفقات، حَبْس و حُبُس، وَقْف، حَبسَ، وَقَفَ و تصدّق» از آنها سخن می‏گویند.برخی منابع، اطّلاعات بیشتری را در مورد محلّ این موقوفات و نیز در این‏باره که وقف بر چه کسانی بوده و... به دست می‏دهند. به گفته ابن‏شبّه «صافیه، بَرقه، دَلال و میثب» در کنار یکدیگر و در بالادست سورین پشت قصرِ مروان بن حکم واقع بوده و از وادی (نهر) مَهزور سیراب می‏شده‏اند. نخلستان «مشربه امّ ابراهیم» که ماریه قبطی، ابراهیم ـ فرزند پیامبر ـ را در آنجا زاد و در همان‏جا زندگی می‏کرد و به همین جهت نیز به این نام خوانده شد، در پشت «بیتِ مدراس» یهود و جنب مِلک ابوعبیدة بن عبداللّه‏ بن زمعه اسدی قرار داشت و آن نیز از وادی مهزور آب می‏خورد. «حُسْنی» در ناحیه قُفّ، و «اعواف» در املاک بنی مُحَمَّم واقع بود و این هر دو نیز از مهزور سیراب می‏شدند.سمهودی (متوفای 911هـ) اطلاعات دقیق‏تری درباره محلّ این نخلستانها آورده و اشاراتی هم به وضع این اوقاف در روزگار او (سده نهم و اوایل سده دهم هجری) دارد.در این منابع درباره اینکه این حوائط بر چه کسانی وقف بوده اختلاف دیده می‏شود. در یکی از روایات منقول در طبقات ابن‏سعد، سخن از این است که پیامبر (ص) پس از بازگشت از اُحد، اموال مخیریق را میان فقرا تقسیم فرمود(یعنی موقوفه بودن آنها اساسا مردود شمرده شده است) امّا غالب روایات و اخبار اعم از شیعه و سنی ـ موقوفه بودن این املاک را تصدیق و تأیید کرده‏اند؛ از آن جمله ابن‏یونس در جامع و مالک در ردّ نظر شُریح و نیز در مناظره با قاضی ابویوسف در حضور هارون‏الرشید بدان تصریح کرده‏اند، گرچه در مورد موقوفٌ‏علیه این اوقاف اختلاف هست.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

برخی از روایات اهل سنّت، حکایت از آن دارد که این املاک، وقف عام بر مسلمانان بوده است. از آن جمله ابن‏سعد از واقدی روایت می‏کند که از عمر بن عبدالعزیز، به هنگامی که خلیفه بود شنیدم که می‏گفت: روزی که در مدینه گروه بسیاری از مردم جمع بودند از پیران مهاجران و انصار شنیدم که می‏گفتند: حوائط (نخلستانهای هفتگانه) پیامبر (ص)وقف بر مسلمانان است و از اموال مخیریق بوده، آن گاه عمر فرمان داد از خرماهای آن نخلستانها بیاورند. طبقی خرما آوردندوآنها را میان ما تقسیم کرد.در برابر روایت مذکور، اخبار و روایاتی در منابع اهل سنّت آمده که حکایت از وقف این حوائط بر خاندان پیامبر (ص) دارند و نکته مهم آنکه این گروه از روایات با اخبار مورد تأیید شیعه در این باب کمابیش مطابقت و همسویی دارد: سمهودی در وفاءالوفاء زیر عنوان «طلب فاطمة من ابی‏بکر صدقات ابیها» در توجیه مناقشه و احتجاج حضرت فاطمه (س) با ابوبکر و پاس مقام خلافت از سویی و ساحت مقدس دخت پیامبر (ص) از سوی دیگر، می‏نویسد: آن حضرت با اصل این سخن ابوبکر که از قول پیامبر (ص) می‏گفت: «لانورث؛ ما ترکناه صدقة» مخالفتی نداشت؛ بلکه استنباط و نظر وی این بود که این اموال وقف است و حق نظارت بر آن و قبض محصول و ثمر و تصرف در آن به واسطه ارث به او می‏رسد و لذا طالب سهم و نصیب خویش از اوقاف پیامبر (ص) در مدینه بود و عقیده وی بر آن بود که حق تولیت بر این املاک متعلق به او (به واسطه دختری) و عبّاس (به واسطه عمومت)است.ابن‏شبّه به تفصیل در این باب سخن می‏گوید و بنابر روایات می‏نویسد: عمر تولیت این املاک را در زمان خلافت خویش به علی (ع) و عبّاس سپرد، بدین شرط که آن دو مطابق مفاد شروط وقف که پیامبر (ص) تعیین فرموده بود عمل کنند؛ یعنی با حفظ عین موقوفه، نفقه سالانه خاندان پیامبر (ص)پرداخت شود و آنچه از درآمد باقی می‏ماند در راه خدا صرف شود. همو می‏نویسد این شیوه در دوران خلافت عثمان نیز ادامه یافت و بعدها تولیت آن به عهده حسن بن علی (ع)، سپس حسین بن علی (ع) و آن‏گاه در اختیار علی بن حسین (ع) و حسن بن حسن و سپس زید بن حسن بود.سمهودی سپس به روایت از عبدالرّزاق،از مَعْمَر از زهری می‏افزاید که سپس تولیت این اوقاف بر عهده عبداللّه‏ بن حسن مثنّی ـ معروف به عبداللّه‏ محض  بود تا آنکه بنی‏عباس به قدرت رسیدند و این اوقاف را از دست بنی‏الحسن (علویان) به در آوردند. او به نقل از اسماعیل قاضی آورده است که عباس ـ عمّ پیامبر ـ در روزگار خلافت عثمان از سهم خویش اعراض کرده بود. ابن شبَّه (173ـ262هـ) به روایات از ابوغَسّان آورده است: اوقاف (صدقات) پیامبر (ص) امروز در دست خلیفه است؛ هر که را می‏خواهد به تولیت آنها می‏گمارد یا عزل می‏کند و محصول و درآمد آن را به نحوی که وکلا تشخیص می‏دهند، میان نیازمندان مدینه تقسیم می‏کند. سمهودی به نقل از رزین العبدری می‏افزاید: برخی از این مستغلاّت تا حدود سال 500 هجری ـ که یکی از ولات مدینه آنها را به خود اختصاص داده ـ همچنان معروف و وقف بر مساکین بوده است.نکته مهم و قابل ذکر این است که منابع اهل سنّت درباره این اوقاف بسیار آشفته و پریشان سخن گفته‏اند و روایات مربوط به حوائط سبعه (نخلستانهای هفتگانه متعلّق به مخیریق و موقوفه پیامبر) را با دیگر املاک و اموال و مستغلاّت به جا مانده از پیامبر (ص)، نظیر: فدک، خیبر، اراضی بنی‏نضیر و بنی‏قریظه ـ که هر کدام بر پایه نظر فقهای شیعه حکمی خاص خود دارد ـ خلط کرده و درآمیخته‏اند.چنان که در آغاز این بحث اشاره شد، بر آن نبوده‏ایم که در تاریخ نخستین اوقاف به تفصیل سخن گفته شود، هم از این روی، در این باب استقصای تامّی در منابع شیعه نکرده‏ایم و تنها به آنچه در بحارالانوار و وسائل‏الشیعه آمده، بسنده می‏شود:

به نوشته مجلسی ـ به نقل از قرب‏الاسناد ـ به روایت از ابن‏عیسی، از بزنطی آمده است: از امام رضا (ع) درباره نخلستانهای هفتگانه )الحیطان السبعة) پرسیدم، فرمودند: آنها میراث پیامبر خدا (ص) بود که وقف فرمودند و آن حضرت، درآمد آن را صرف هزینه مهمانها و نیازمندیهای خویش می‏کرد. پس از رحلت پیامبر (ص) عبّاس بر سر آن با فاطمه (س) به داوری برخاست. علی (ع) و دیگران گواهی دادند که این نخلستانها وقف است و عبارت‏اند از: دلال، عواف (ظاهرا اعواف)، حُسنی، صافیه، مِلک ام‏ابراهیم، منبت (ظاهرا مَیْثِب یا مِیْثَب) و برقه.

مجلسی در خبری دیگر، به روایت از زید بن علی، از حسن بن علی (ع)، آورده که فرمود: این وصیّت فاطمه دخت محمد (ص) در مورد نخلستانهای هفتگانه: عواف (اعواف)، دلال... به علی بن ابی‏طالب (ع) است، و اگر او در گذشت از آنِ حسن بن علی (ع) و پس از او برادرش حسین (ع) و پس از او از آن الاکبر فالاکبر از فرزندان پیامبر خدا (ص) ست. شیخ حرّ عاملی، خبری قریب به مضمونِ خبر پیشین آورده است که اسناد روایت آن به امام محمد باقر (ع) می‏رسد. در این خبر، نام علی بن ابی‏طالب (ع) به عنوان کاتب متن وصیّت و نام مقداد بن اسود و زبیر بن عوّام به عنوان گواه و شاهد آمده است. آخرین نکته‏ این است که به رغم تصریح و تأیید بسیاری از منابع اصیل و معتبر اهل سنّت در این‏باره که حوائط سبعه مخیریق را نخستین اوقاف و حضرت رسول اکرم (ص) را نخستین واقف معرّفی کرده‏اند و بعضا به تفصیل در باب آنها سخن گفته‏اند، برخی از منابع اهل سنّت و از آن میان ابوهلال عسکری با عبارت «اوّل ما احتبس فی‏الاسلام صدقة عمر... یقال له ثمع» عمر بن خطاب را نخستین واقف، و ملک ثمغ یا ثمغا را نخستین وقف و موقوفه دانسته‏اند. البته عمر و بسیاری دیگر از صحابه به پیروی از پیامبر (ص) به این سنّت حسنه عمل کرده‏اند، امّا اینکه عمر را نخستین واقف به شمار آوریم، با وجود نبودن دلیل، خالی از نوعی جانبداری تعصّب‏آلود و غیر منطقی نیست؛ بویژه آنکه در کتب معروف به الاوائل و مباحث و ابواب برخی از کتابها، نظیر تاریخ‏الخلفاء سیوطی  که به اوائل امور در تاریخ پرداخته‏اند، اموری به عنوان فضیلت به افراد نسبت داده شده که به آسانی می‏توان دریافت که این نسبتها در پرتو قدرت سیاسی، اجتماعی یا دینی این شخصیّتها شکل گرفته و پدید آمده است

منبع: سایت موقوفات امامی





نوع مطلب : وقف در قرآن و احادیث، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 16 مرداد 1391 :: نویسنده :
 

گرچه وقف در ادیان دیگری نیز نظایری دارد، اما در جهان بینی اسلامی، از قوه‏های محرکه ایجاد، حفظ و نشر معارف اسلامی، بزرگداشت مراسم مذهبی و برآورنده نیازهای متنوع مادی انسان، و موجب رستگاری او در جهان عقبی است.بدین ترتیب امت اسلام در پدید آوردن نوعی از فرهنگ معنوی و مادی نظیر سکونت گاه‏ها و چهره پردازی محیط طبیعی زیست، باید دارای ویژگی‏های ممتاز از سایر فرهنگ ها باشند بدین معنی که همه چیز در آن باید رنگ و بوی فرهنگ وحی دهد.در میان آثار برجسته اسلام شناسان و تاریخ شناسان سرزمین‏های اسلامی‏می‏توان به مطالعات دانشمندانی چون گابه و ویرث درباره حلب و اصفهان، اینالچیک درباره امپراتوری عثمانی و استانبول و مانتران درباره استانبول و یا بررسی‏های رایموند درباره قاهره و حلب، مؤمنی درباره ملایر، مؤمنی و اهلرس درباره تفت، شفقی درباره اصفهان، که همواره خصلت شهر آفرینی موقوفات را نشان داده‏اند، اشاره کرد. این مقاله نقش و اهمیت وقف در عمران شهرها را نشان می‏دهد.

تاریخچه وقف

رسول خدا نظام وقف را در شهر مدینه برقرار کرد. پس از این واقعه به پیروی از سنتی که از رسول اکرم (ص) باقی مانده بود، وقف نقش بسزایی در عمران و آبادی شهرهای اسلامی‏ایفا کرد.بدین ترتیب وقف در جهان اسلام و همزمان با رسالت پیامبر گرامی‏اسلام تحقق پیدا نمود و متعاقب آن حضرت علی (ع) با عمران و آبادانی اراضی بایر و حفر چاه و ایجاد نخلستان، تمامی ثمرات و منافع این اراضی را تحت عنوان وقف در جهت استفاده افراد مستمند قرار دادند و این روش و سیره پسندیده از طرف ائمه اطهار (ع(علما، صالحین، افراد خیر و نیکوکار ادامه یافت.در ادیان الهی، مساله وقف و صدقه جاریه جایگاه خاصی داشته و در طول تاریخ ایران روند ویژه‏ای را طی کرده است. در دوران حکومت‏های ایران در قبل از ظهور اسلام هم به مسأله‏ی وقف و نذر توجه می‏شد و به معابد و آتشکده‏ها از جمله آذر گشسب به عنوان نیاز و به صورت اموال و اشیا هدیه می‏شده است.آریایی‏های ساکن ایران از دوره باستان، به تبیعت از آیین خود، به انجام دادن کارهای نیک و بویژه رسیدگی به وضع بینوایان جامعه، توجه کرده و برای نگهداری آتشکده‏های خود نذورات و موقوفاتی داشته‏اند.وقف در میان اقوام آریایی بر سه صورت بوده است که هنوز هم کم و بیش در میان زرتشتیان رایج است: نخست آشوداد. «آشو» به معنای در راه دین و «داد» از فعل دادن و به معنای بخشیدن است و کلا معنی بخشش ملک، جامه و غذا در راه خدا می‏دهد. دوم «نیاز» که عبارت است از خریداری و تقدیم وسایل و لوازم به معابد و آتشکده‏ها مانند فرش، چراغ و.. دیگر «گهنبار» که عبارت است از جشن‏هایی که پس از مراسم دینی برگزار می‏شده و در طی آن خوردنی و پوشیدنی میان نیازمندان تقسیم می‏شده است.شواهدی متقن در دست است که می‏توان نتیجه گرفت که موقوفات در ایران باستان فقط متعلق به معابد و پرستشگاه‏ها بوده و مصارف دینی و مذهبی داشته است.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

همچنین از منابع قدیمی‏چنین استنباط می‏شود که وقف اموال به صورت ساختمان از دوران آل بویه و سلجوقیان بیشتر متداول شده است.در عصر سلاجقه (711 - 429) به ویژه دردروان حکومت ملک شاه (485 - 465 ه ق) که اصفهان را به عنوان مقر حکومت انتخاب شده بود، شهر اصفهان توسعه یافت و وزیر دانشمند او، یعنی خواجه نظام الملک: بناهای زیادی را احداث و وقف امور خیریه نمود. از بناهای مهم آن عصر، مسجد جامع فعلی شهر و مدرسه نظامیه است. موقوفات هر عصری با ثروت انسان‏های هر دوران ارتباط داشته است شهر تاریخی اصفهان که در عصر ملک شاه پایتخت امپراتوری سلاجقه بود بدون شک در آن دوران یکی از بزرگ‏ترین و ثروتمندترین شهرهای جهان به شمار می‏آمد، زیرا مالیات سرزمین‏های پهناور سلجوقیان به این شهر سرازیر و در این شهر جمع آوری و خرج می‏شده و تردیدی نیست که موقوفات شهر نیز سهمی‏از آن را به خود اختصاص می‏داده است. در ادوار بعدی تاریخ ایران مانند دوره‏ی تیمور هم به مسأله‏ی وقف توجه می‏شد و به ویژه از موقوفات تیموری در خراسان بزرگ باید نام برد. غازان خان در شهرها و نقاط گوناگون تحت سلطه خود در ایران، اماکن مذهبی و عمومی فراوانی ساخت و برای همه آنها و حتی برای بیت المقدس و مشهد وقف کرد. غازان خان محله‏ای در نزدیکی تبریز، موسوم به «شنب غازان» احداث کرد و موقوفاتی برای آن قرار داد.رشیدالدین در عمران و آبادانی ولایات، اعم از روستا و شهرها همت وافر مبذول داشته و عمر او در آبادانی و وقف گذاشته است. وی بناها و مجموعه‏های بسیاری در شهرهای کشور احداث کرد و برای هر کدام موقوفاتی به مقدار کافی معین کرد. احداث «ربع رشیدی» مهم‏ترین اقدامی بود که او در زمینه عمران شهرها انجام داد. بنابر مطالب و مندرجات مکاتبات رشیدی، ربع رشیدی که محله‏ای در تبریز بود، دارای سی هزار خانه، هزار و پانصد دکان، بیست و چهار کاروانسرا، تعدادی مسجد، مدرسه، حمام، باغ و چند کارخانه شعر بافی، کاغذ سازی، رنگ رزخانه و دار الضرب و غیره بود.ربع رشیدی ممتازترین مؤسسه موقوفه و بزرگ‏ترین مرکز علمی و فرهنگی و مدنی عصر ایلخانیان است، که به دست رشیدالدین فضل الله وزیر فرزانه ایلخانیان (مغول) در تبریز در قرن هشتم هجری قمری احداث شد، و پس از قتل او توسط آخرین پادشاه ایلخانی (ابوسعید بهادر) و سپس در دوره های بعدی با خاک یکسان گردید. امروز جز مخروبه آن در نزدیک شهر تبریز که توسط محله‏های جدید اشغال گردیده، جیزی از آن باقی نمانده است.رشد و بالندگی شهرها در قلمرو عثمانی و صفوی از قرن شانزدهم تا قرن هجدهم میلادی تقریبا بدون نهاد وقف غیر قابل تصور است.در دوره عثمانی، ساختن مجموعه‏های شهری منطبق با سنت وقف رایج می‏شود.



ادامه مطلب


نوع مطلب : وقف و محیط زیست، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 16 مرداد 1391 :: نویسنده :

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

از قرن دوم هجری مسلمین یکه تازان و طلایه داران علوم و فرهنگ جهان بوده اند. نوابغی که در طول سده دوم تا نهم هجری در قلمرو اسلامی ظهور کرده اند، بی

 شمارند. لذا قسمت عمده ای از موقوفات در آن دوره از تاریخ تمدن اسلامی به رشد شاخه های مختلف علوم اختصاص یافت؛ املاک و ثروتها یکی پس از دیگری وقف احداث مدارس، دانشگاه ها و بیمارستان ها می شد (1)

جرجی زیدان می گوید: «نظام الملک اولین کسی بود که در اواسط قرن پنجم هجری به واسطه تأسیس مدارس در ممالک اسلامی شهرت یافت و در بغداد و اصفهان و نیشابور و هرات و غیره مدارس ساخت، و همه این مدارس، به خصوص مدرسه بغداد به نام وی «مدرسه نظامیه» خوانده می شد. نظامیه بغداد در سال 457 هجری به امر نظام الملک و به دست ابو سعید صدفی در کنار دجله بنا شد و بازارها و کاروان سراها و ده ها در اطراف دور و نزدیک مدرسه خریداری و وقف مدرسه گردید، به طوری که هزینه آن به شصت هزار دینار رسید. این مدرسه از مراکز مهم علمای اسلام گشت و رجال بزرگی از آن مدرسه بیرون آورند» (2)

کتابخانه های مهمی نیز در این تأسیس گردید و در اختیار عموم گذارده شد که نخستین کتابخانه عمومی را خلفای عباسی در بغداد دایر کردند و آن را بیت الحکمة نامیدند و کتابهای مختلف علمی را در آن جمع کردند. پس از تأسیس بیت الحکمة دیگران هم در بغداد کتابخانه دایر کردند. از آن جمله کتابخانه شابور ابن اردشیر، وزیر بهاءالدوله در سال 381، است که آن را وقف کرد و بیش از ده هزار جلد کتاب داشت و بیشتر کتاب های آن به خط دانشمندان مهم بود و غالباً مؤلفین یک نسخه از تألیفات خود را وقف آن کتابخانه می کردند. (3)

پی نوشتها:

1- المزمینی، ابراهیم بن محمد، الوقف و اثره فی تشیید بنیته الحضاره الاسلامیه، ریاض، جامعه محمد بن سعود الاسلامیه ـ بی تا ص 13
2- جرجی زیدان، تاریخ تمدن اسلامی؛ ترجمه علی جواهر کلام، امیر کبیر، تهران 1344 ، ص 627
3- جرجی زیدان، تاریخ تمدن اسلامی؛ ترجمه علی جواهد کلام، امیرکبیر، تهران 1344، ص 630

منبع: سایت پژوهشكده باقرالعلوم





نوع مطلب : وقف و علوم جدید، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 12 مرداد 1391 :: نویسنده :

نیایش و زیارت در اماکن متبرکه یكی از عرفانی ترین و ناب ترین لحظات عمر آدمی می باشد و چه زیبات به تصویر كشیدن این لحظات ناب در قاب شیشه ای دوربین

به همین دلیل تصاویری از زیارت و نیایش دوستداران اهل بیت عصمت و طهارت در امامزادگان مختلف را از سایت های استانی اوقاف برای شما گرامیان جمع آوری نموده ایم

برای مشاهده تصاویر در ابعاد بزرگ تر روی آنها كلیك نمایید.

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com





نوع مطلب : نیایش و زیارت در اماکن متبرکه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


در سال های پایانی قرن بیستم و آغاز هزاره ی سوم، کارآفرینی اجتماعی به عنوان مکمل ساز و کار های کارآفرینی تجاری و کارآفرینی دولتی ظهور یافت. انجمن های مدنی، مظهر مشارکت های مردمی و کنش های نوع دوستی و خیر خواهی هستند که در ادبیات توسعه تحت لوای کارآفرینی اجتماعی از اهمیت ویژه ای برخوردارند. در مکاتب دینی بویژه اسلام، ارزش های اسلامی و تعالیم اخلاقی، پشتوانه مناسبی برای عمق بخشیدن به کارآفرینی اجتماعی و کنش های خیر خواهانه به حساب می آیند و سنت های حسنه زکات، صدقه، احسان و نیکوکاری و آنچه که در این مقاله به آن پرداخته می شود یعنی سنت پسندیده وقف، مصداق های موثر کارآفرینی یا کارگشایی اجتماعی هستند. کنش های خیرین نیکوکار در تأسیس و بهره برداری از مدارس آموزشی در مناطق محروم، تأسیس و راه اندازی بیمارستان های خیریه از طریق موقوفات، مراکز نگهداری ایتام و حمایت های مادی و معنوی از نیازمندان در راستای قرب الهی مصداق های بارزی از فعالیت های خیر خواهانه و نوآورانه در کشورهای اسلامی از جمله ایران اسلامی هستند که سنت حسنه وقف دائمی دارآیی و اموال شخصی در گسترش این نوع برنامه های توسعه انسانی بسیار موثر واقع شده است. مقاله حاضر با رویکردیتوصیفی - تحلیلی به تبیین وقف به عنوان الگوی کارآفرینی اجتماعی پایدار در ارتقای توسعه انسانی و رفاه اجتماعی می پردازد
 

وبلاگ وقف، احسان ماندگار - Www.Ehsan-Mandegar.MihanBlog.Com

مقدمه
تجربه ثابت نموده است که دولت ها به تنهایی قادر به تأمین منافع عمومی جامعه و تحقق اهداف توسعه ای نیستند و به همین خاطر استفاده از ظرفیت های بخش های خصوصی تجاری در عرصه تولید کالا و ارائه خدمات باعث گسترش بنگاه های اقتصادی در کشور های توسعه یافته شده و زمینه های شکوفایی اقتصادی، اشتغال پایدار و رفاه نسبی شهروندان را تا حدود زیادی فراهم ساخته است. به همان نسبت که در یک کشور بخش خصوصی تجاری از لحاظ مقیاس فعالیت و بازدهی اقتصادی گسترش می یابد، رفاه و توسعه همگانی در جامعه بافزایش می یابد . بخش خصوصی در ادبیات توسعه موتور محرکه شتاب دهنده اقتصاد جامعه به حساب می آید و یکی از دلایل ناکامی کشور های در حال توسعه و اسلامی در تحقق اهداف توسعه ای، ضعف ساختار اقتصادی و حضور کم رنگ بخش خصوصی و دخالت نسبتأ گسترده دولت در نظام اقتصادی است.. برغم حضور فعال بخش های خصوصی در قالب شرکت های تجاری، شواهد نشان می هد که تجربه بازار نیز در تحقق نیازهای محرومیت زدایی و تأمین منافع عمومی با شکست مواجه است؛ زیرا فعالیت های بخش خصوصی در قلمرو بازار با انگیزه های انتفاعی و مبتنی بر معیارهای عقلانیت اقتصادی و نفع طلبی شخصی است. از همین رو، کارآفرینی اجتماعی(1)و مشارکت های مردمی حلقه تکمیل کننده چرخه توسعه در پرتو دولت راهبردی و بخش خصوصی فعال است و به راحتی می تواند شکاف میان دولت و بازار را پر نماید .
فلسفه وجودی سازمان های مردم نهاد و موسسات خیریه(2 ) ، استفاده از ظرفیت مشارکت های مردمی است که با انگیزه های نوع دوستی و انگیزه های اعتقادی و مذهبی و با هدف حل مسائل اجتماعی در حوزه های مختلف فعالیت می کنند. همچنین ناکامی دولت ها در تحقق اهداف محرومیت زدایی به خاطر محدودیت های بودجه ای و عدم تمایل بخش خصوصی در تعقیب مسائل اجتماعی به دلایل ماهیت انتفاعی و انگیزه سود گرایانه حاکم بر فضای بازار، ضرورت استفاده از ظرفیت مشارکت های مدنی و کارآفرینی اجتماعی را برای جبران ناکامی دولت و ناکارآیی بخش خصوصی در پیگیری اهداف توسعه ای و رفاه اجتماعی آشکار می نماید. مشخصه اصلی فعالیت کارآفرینی اجتماعی،ا قدام داوطلبانه و با نیات خیرخواهانه و بشر دوستانه است ..(Weerawardena,2006,p,22).



ادامه مطلب


نوع مطلب : وقف و حمایت از تولید ملی ، کار و سرمایه ایرانی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 3 )    1   2   3   
وقف، احسان ماندگار
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ :
خرید بک لینک
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :